Op dat moment hield haar weg op en stond ze stil bij een splitsing van haar pad.
Haar bewustzijn schoot in het hier en nu en een glimlach verscheen op haar gezicht. Ze sloot even haar ogen en voelde de zon die op haar scheen, ze hoorde ineens de verscholen geluiden van het ontluikende bos, ze bemerkte het briesje wat met haar krullen speelde en ze voelde de zachte bosgrond onder haar voeten. Alle zorgen vielen van haar af en ze voelde zich volmaakt gelukkig. Ze was op de juiste plek en op de juiste tijd. Alles klopte!
Haar gedachten bedachten dat wij al goed zijn zoals we zijn, dat alles is zoals het moet zijn en dat wij zelf daar bewust van kunnen worden zodat we betere keuzes kunnen maken om uit te dragen dat we al zijn wie we denken te willen worden. Kortom, alles klopt! Altijd!
Ze bedacht zich dat die onzichtbare kracht overal in aanwezig was en dat je deze kracht kunt ervaren wanneer je je bewust bent van je eigen NU.
De glimlach op haar gezicht werd groter en stiekem grinnikte ze even. Ze opende haar ogen en verwelkomde haar nieuwe nu, wat zich als een splitsing aan haar voordeed. Aan haar de keuze welke weg te nemen. Ze bedankte voor deze kans en ze zag drie wegen voor haar liggen waaruit ze kon kiezen. Een verscholen donker weggetje onder laaghangende boomtakken en struiken, een rotsig pad met grote keien waarlangs mooie bloemen stonden met alle kleuren van de regenboog en er was een breed, effen zandpad waarin ze niet hoefde te bukken of uit te wijken voor de takken. Aan haar de keuze welke weg te nemen.
Ze liet haar gevoel spreken toen ze haar eerste keuze in zich opnam, ze nam het donkere weggetje in haar gedachten en sloot haar ogen om zich beter te kunnen concentreren op wat haar gevoel haar hierover te zeggen had. Het donkere pad gaf haar niet echt een blij gevoel, ze voelde de dreiging van het onbekende donker en bedacht zich dat ze op dit pad veel van haar energie nodig zou hebben om het donker aan te gaan, ze voelde ook niet echt een vooruitgang en kon door het donker niet zien waar het pad haar naar toe zou brengen. De volgende weg was het pad met alle stenen en keien op de grond, ze zou hier voorzichtig moeten lopen en bij het derde weggetje voelde ze een gemakkelijk gevoel, weinig van haar energie zou nodig zijn om dit pad te volgen.
Nu ze alle drie de wegen had bekeken zou in eerste instantie haar keuze vallen op het brede zandpad, het leek haar de snelste weg en ook de makkelijkste weg.
Ineens herinnerde ze zich wat ze net had bedacht toen ze tot stilstand kwam, ze zou andere keuzes maken dan voorheen. Even twijfelde ze en was geneigd het brede zandpad te kiezen maar de onzichtbare kracht bracht bij haar het besef naar boven om niet te luisteren naar dat stemmetje die haar die richting uit probeerde te laten gaan.
Ze stond even stil bij de argumenten die het stemmetje aanbracht om tot de keuze te komen. Het stemmetje zei haar: “Het is een effen pad, je zal weinig energie verliezen door hier te lopen, het zal soepel gaan en je zult snel aankomen bij waar je wezen moet. Niets ligt je in de weg en je hoeft niet na te denken over de obstakels want die zijn er gewoonweg niet.” “Dit is de beste keuze!”
Ze luisterde aandachtig naar haar stemmetje maar ergens kreeg ze het gevoel dat dit wel een erg makkelijke keuze zou zijn, zonder iets te hoeven doen. Het middelste pad trok ineens haar aandacht en ze liet haar innerlijke stem daar iets over zeggen.
Het stemmetje zei:” Dit is een zwaar pad, met veel stenen. Er schuilt veel gevaar in het lopen via deze weg, je kunt je bezeren en je zal er oneindig lang over doen voordat je aankomt bij je bestemming. Dit is geen goede keuze en niet efficiënt!”
Ineens bemerkte ze nog een ander stemmetje wat heel zachtjes tegen haar zei: “ Kijk, die harde stem heeft natuurlijk gelijk, dit zal geen praktische keuze zijn maar dat ligt totaal aan wat je verwacht en wat je belangrijk vindt. Je kunt kiezen voor die makkelijke weg en dat donkere pad en de hobbelige weg totaal negeren maar kijk eens verder dan alleen wat je ziet. Via de donkere weg zal je veel kunnen leren, er zullen veel levenslessen aan te pas komen om dit pad te moeten volgen maar inderdaad is het meer donker dan licht. De brede zandweg zal je weinig lesstof aan bieden en zal je misschien wel het verst brengen, maar dan ben je op je bestemming gekomen en heb je totaal niets meegemaakt onderweg en zal je lange reis leeg en saai zijn. De middelste weg is zeker moeilijk begaan baar en je zult daar al je aandacht nodig hebben om gevaren te ontwijken en waarschijnlijk zul je ook vallen en je bezeren maar kijk eens naar de bloemenpracht die langs dit pad loopt, je zult ervan genieten en de kleuren zullen je hart vullen met liefde want ondanks de moeilijkheden onderweg is dat wat dit pad je wilt geven.”
Ze gaf de neiging om voor de makkelijkste weg te kiezen op en liet ook de donkere weg voor wat het is en ze maakte de keuze om de middenweg te nemen. Op deze middenweg zou ze alert moeten zijn op haar stappen maar ook kunnen genieten van al het moois om haar heen, ze zal de moeilijkheden accepteren omdat ze weet dat deze maar een gedeelte zullen zijn van wat ze op haar weg tegen zou komen. Op deze weg zal ze het meeste leren over zichzelf en ze zal in deze obstakels zichzelf leren kennen en haar verborgen krachten leren zien om steeds weer op te staan na een val of glijpartij. De bestemming kan ze niet zien en dit zal haar helpen om haar focus op het nu te houden. De middenweg is voor haar de beste keuze, via deze weg zal ze uiteindelijk op een willekeurige bestemming aankomen. Eigenlijk is de aankomst dus zo belangrijk niet, het gaat erom wat je meemaakt onderweg zodat je gaande weg zult groeien in wijsheid en bewustzijn. Het negatieve en het positieve zullen steeds weer in balans komen wanneer je je bewust kunt zijn van de schoonheid om je heen.
Haar keuze is gemaakt en vol goede moed en met vernieuwde kracht zet ze haar eerste stap op haar nieuwe weg. Doordat ze al haar energie nodig heeft om bewust te zijn van haar voetstappen op deze bobbelige weg, laat ze al haar oude zorgen achter en kijkt ze voortaan alleen nog maar naar wat er op dit moment is! Hier ligt haar ware geluk, niet in haar verleden of in haar toekomst.
Blij en gelukkig met haar keuze maar vooral blij met haar nieuwe besef van wat belangrijk voor haar is begint ze aan haar nieuwe tocht op haar eigen middenweg…
Yvonne Blanker
Geen opmerkingen:
Een reactie posten