Je ontkomt er niet aan, je zal eens volwassen moeten worden in je leven. Alhoewel er ook mensen zijn die nooit volwassen worden omdat het hun mist aan emotionele volwassenheid en zelfinzicht.
Maar wat betekent volwassenheid precies?
Volwassenheid is op een volwassen manier reageren op situaties rondom je en op situaties die jou persoonlijk aangaan. Dit reageren doe je met je volwassen bewustzijn wanneer je met rust en kalmte kunt nadenken, voelen en handelen in welke situatie zich ook aan je voordoet. Je acties zijn zelfstandig en je neemt verantwoordelijkheid voor jezelf en voor de omstandigheden waarin je je bevindt. Wanneer je hulp kunt vragen (en deze ook accepteren) als je het niet alleen aan kan is een teken van ontwikkeling van je volwassen zelf.
We zeggen allemaal dat we volwassen zijn maar we hebben nog heel veel reacties vanuit ons kindsbewustzijn op de situaties die zich aan ons voordoen.
Deze kinder-reacties blijven voor onszelf vaak onbewust en we denken dat we volwassen omgaan met de situatie. Misschien zul je bij jezelf ook moeten toegeven dat ook jij soms niet volwassen reageert.
Dit is niet slecht en eigenlijk heel normaal maar het gaat erom dat jij je er bewust van bent zodat je altijd de keuze hebt hoe te denken, voelen en handelen in bepaalde situaties. Doordat je bewustzijn en inzicht groeit zul je oude reactie patronen kunnen veranderen waardoor je in rustiger vaarwater terechtkomt.
Ik geef een voorbeeld van een situatie waarop onvolwassen en daarna volwassen wordt gereageerd, aan jou om te beseffen hoe jij zou reageren.
Stelling A: Je verliest je baan! Je reageert door kwaad te worden, je bent boos op je baas en je collega's, het is hun schuld dat jij je baan bent kwijt geraakt. Je bedenkt allemaal negatieve oordelen over je werk en zegt bijvoorbeeld: Het was toch niet wat ik zocht, bij zo'n bedrijf zou ik niet eens meer willen werken, wat een losers daar! Of je bent van mening dat jij het ook nooit goed kan doen, dat jij het niet verdient om een leuke baan te hebben of dat niemand je mag en je er niet toe doet.
Deze staat van irritatie hou je wel dagen vol en duurt soms weken tot maanden voordat het opgelost is. Je neemt niet de eerste stap om iets met de situatie te doen en je kijkt vooral niet naar jezelf en je eigen aandeel.
Stelling B: Je verliest je baan! In eerste instantie besef je dat je enorm schrikt doordat er een zekerheid uit je leven is weggevallen. Je bent je bewust van je innerlijke frustratie maar handelt kalm en gaat niet bij de pakken neer zitten en doet al snel je uiterste best om verder te gaan met je leven en te zoeken naar een nieuwe baan die echt bij je past. Je kijkt goed naar je eigen gedrag tijdens de periode dat je werkte bij dat bedrijf en probeert te analyseren wat JIJ beter kan doen in je volgende baan. Je leert van je fouten en blijft niet hangen maar kijkt al snel weer vooruit. Je beseft dat je even boos mag zijn en dat die boosheid voortkomt uit angst voor de verandering die je overkomt.
Dit is maar een voorbeeld van een vervelende situatie die je kan beleven in je leven, zo zijn er natuurlijk veel meer voorbeelden te geven voor andere gebieden waar je mee te maken kan krijgen.
Volwassenheid kun je aantonen door de manier van reageren op moeilijke situaties en in de stemming waarin we verkeren wanneer we een vervelende situatie meemaken. Ik wil niet zeggen dat die vervelende stemming niet oke is, want deze hoort er wel bij om te leren omgaan met de situatie, maar wél dat deze niet te lang mag duren en dat hier geen onvolwassen acties uit voort hoeven komen als je maar met je volwassen bewustzijn kijkt naar de werkelijkheid. Het is de bedoeling dat je WILT groeien.
Het volwassen worden wordt belemmerd door ANGST. We zijn bang voor van alles al willen we dat niet toegeven voor onszelf. Soms weten of beseffen we niet eens dat onze emoties uit angst voortkomen en we zien niet dat juist dit de blokkades zijn die je de weg versperren naar emotionele groei en volwassenheid.
In stelling A huist de angst voor verlies van zekerheid ,de angst voor niet gewaardeerd te worden en de angst om van jezelf te houden.
Doordat we deze angsten verpakken in boosheid, irritatie, teleurstelling en verdriet zal al onze energie opgaan aan deze emoties en is de angst dus de baas over je denken, voelen en handelen.
Je zult emotioneel groeien als je met een ander licht zou kunnen schijnen op je situatie, misschien helpt het wanneer je aan jezelf vraagt: Wat kan ik hiervan leren? Hoe komt het dat ik mij zo boos, verdrietig of teleurgesteld voel, wat voor verlangen zit daarachter? Wat doet het met me en wat kan ik eraan doen om er beter mee om te leren gaan? Waar wil ik voor kiezen en wat doe ik ermee? Hoe bewust ben ik van mezelf?
Volwassen worden is een leerproces en heeft niets met leeftijd te maken, iemand van 84 kan op bepaalde gebieden nog steeds onvolwassen zijn in zijn gedrag en stemming en iemand van 13 kan heel volwassen zijn in haar reacties en uitspraken.
Er zijn wel 100 (of meer) gebieden en facetten waar we mee te maken krijgen in ons leven. Het is ook niet nodig om altijd volwassen te zijn want we moeten tenslotte leren van de fouten die we onvermijdelijk maken, maar het belangrijkste is dat je openstaat voor groei van je bewustzijn om je zo tot een completer mens te ontwikkelen.
Er is geen graad die jouw volwassenheid kan meten en vergelijken met anderen is ook geen optie want we zijn allemaal uniek en bijzonder en hebben allemaal onze eigen weg te gaan. Je kunt je eigen volwassenheid toetsen aan je emoties en je reageren. Wanneer je voor lange tijd uit balans raakt door een situatie kun je wel stellen dat je niet volwassen bezig bent en dat je jezelf afremt in je groei naar volwassenheid omdat je vastzit in de denkbeeldige angst, stap door je angst heen en wordt emotioneel volwassen. Het is jouw keuze!
Yvonne Blanker
Geen opmerkingen:
Een reactie posten