Rust

We horen zo vaak: Pfff! Ik zou wel een beetje rust willen. Maar wat is dat "rust" nu eigenlijk?
Ik denk dat iedereen wel een andere betekenis geeft aan zijn of haar rust, mensen zeggen: Ik krijg rust van bijvoorbeeld een boek lezen, of ik krijg rust van een mooie zonsondergang. Er zijn er ook die zeggen: Ik krijg rust van een uurtje fietsen in het bos of van een wandeling op het strand.

Misschien heb je al door dat er steeds iets wordt "gedaan" om die rust te kunnen krijgen. Maar wat nu als ik zeg dat rust geen werkwoord is, dat rust er altijd is maar dat het aan de mate van bewustzijn ligt of we die rust wel opmerken. Rust zit in alles, het is er tussen je ademhalingen, er is rust tussen de slagen van je hart, er is rust tussen de gedachten die je parten spelen en er is rust in je lichaam wanneer de spieren onderling even ontspannen, ook tijdens fysieke bezigheden.
Rust is eigenlijk de basis waarop al het andere zich aan je voordoet.
Door onze manier van leven, die heel erg hectisch is en ook nog naar buiten is gericht zijn we verleerd om die momenten van rust op te merken. We leven als een soort waterkan die steeds maar water blijft uitschenken en we vergeten om de kan af en toe even horizontaal te houden zodat er even niet geschonken kan worden, dat er even tijd is om de natuur haar werk te laten doen en door de cyclus van het leven de kan weer vol te laten regenen.

Wanneer je bewust probeert om te gaan met je alledaagse dingen zul je steeds vaker kleine momentjes van rust opmerken, je zult je eigen kan steeds vaker even horizontaal houden om je focus eventjes naar binnen te richten om de rust de kans te geven zich aan je te laten zien. Sommigen denken dat je hier sloom of apathisch van wordt, dat de continuïteit van hun bezigheden hierdoor wordt verstoord, dat alles veel langer zal duren en dat het tijdverspilling is. Ze zien het nut van rust niet in terwijl zij het hardste roepen dat ze rust willen vinden.

De mens denkt veel in de toekomst of in het verleden. Wanneer je gedachten hebt over je jeugd maar ook wanneer je denkt over gisteren, leef je in het verleden en wanneer je denkt over morgen, volgend jaar of wanneer je oud zult zijn, ligt je focus in de toekomst. Probeer eens je eigen gedachten gedurende de dag te volgen om te zien in welke tijd jij leeft en waar je innerlijk mee bezig bent en daardoor zoveel momenten van rust niet ziet.

Rust is er altijd dus rust is aanwezig in alles wat je maar kunt "doen".
Net als die ene steen op je tuinpad, die zich niet verschuift van zijn plaats terwijl hij je ziet komen en gaan terwijl je naar je bezigheden vertrekt of wanneer je afgeladen boodschappen tassen naar binnen brengt, terwijl je denkt: Aah heerlijk, een lekker bakje van die nieuwe thee, dat zal me rust geven.
De steen ziet dit alles gebeuren maar jij ziet de steen niet, je loopt hem straal voorbij, je hebt er geen aandacht voor, je bent te druk bezig met het zoeken naar rust. Door al het zoeken en streven naar rust in je leven en het maar niet opmerken van die ene steen op je pad, zul je steeds maar blijven proberen om rust te "krijgen" of te "vinden". Maar dan ligt je focus niet op het feit dat die ene steen er "NU" is. Rust is er gewoon, daar hoef je helemaal niets voor te doen, daar hoef je niet naar te zoeken. Het enige is dat je bewust bent van die eeuwig aanwezige rust, die al altijd in je zat en er altijd zal zijn, geduldig wachtend op het moment dat jij het inzicht opdoet en de rust zal opmerken. Zie jij die ene steen op jouw pad al?

Yvonne Blanker