“Wat gebeurt er wanneer energieën elkaar ontmoeten?”
Stel je eens een zeepbel voor, die in de lucht zweeft. Het is een perfecte vorm welke flexibel is en zich meebeweegt met de weg die hij aflegt in de lucht. Andere zeepbellen zweven om hem heen en komen dichterbij, dan raken de zeepbellen elkaar en soms spat er eentje stuk door het contact maar ook gebeurt het vaak dat twee of meerdere zeepbellen aan elkaar blijven plakken. Ze vormen dan samen die perfecte vorm en zweven een poosje verder in de lucht tot op een gegeven moment de zeepbellen op zijn.
Zo gaat het ook bij de mens, we zijn allemaal mensen op de aarde en zijn allemaal energie vormen en komen in contact met elkaar.
“Wat gebeurt er tijdens zo’n ontmoeting?”
Wanneer twee mensen elkaar ontmoeten raken de energie vormen elkaar, wanneer het klikt, zullen deze twee mensen een tijdje samen door het leven gaan. Dit gebeurt in de vorm van een kennis, door vriendschap, door familie, door collega’s of door liefdes relaties.
We kunnen het vaak niet in woorden uitdrukken wat ons aantrekt in die ander zodat we de klik voelen. Die klik is een soort herkenning, een soort energie die bij je van binnen iets openzet, net alsof er een toegang ontstaat tot jezelf waar je die ander in toe wil laten. Net alsof er iets van de ander jou kan aanvullen en bij de ander vul jij hetzelfde stukje in, het past gewoon.
Wanneer er bij de ontmoeting geen klik ontstaat, stoten we elkaar weer af en gaan ieder verder op onze eigen weg.
“Wat is de reden achter deze ontmoetingen?”
Alles heeft een reden en niets gebeurt voor niets. Als je dit op je in laat werken zul je misschien met andere ogen kijken naar de relatie vormen in je leven.
Volgens mij is de reden van een ontmoeting, dat we iets te leren hebben van de ander. Onze energie trekt de ander aan en wij worden aangetrokken door de energie van de anderen om ons heen. De lessen die verscholen liggen achter deze ontmoetingen zullen niet altijd gelijk duidelijk zijn. Er gaat soms een hele tijd aan voorbij eer dat we in kunnen zien wat we nu eigenlijk te leren hadden van de energieën om ons heen. Maar wel duidelijk is dat de ander je een stukje van jezelf laat zien zodat je weer een stapje dichter naar je echte zelf zet. Als je je hiervan bewust bent tenminste.
“Hoe word je hier nu bewust van?”
Als je wilt kun je je bewust worden van de stukjes die anderen je leren door met de ogen van je ziel te kijken naar de betekenissen achter de gebeurtenissen.
Probeer je eens voor de geest te krijgen welke rode draad er loopt tussen bepaalde relatievormen die inmiddels voorbij zijn gegaan. Misschien ontdek je overeenkomsten maar ook duidelijke verschillen. Kijk vervolgens eens naar de overeenkomsten die je had met de personen uit je verleden. Werd daardoor jouw stukje, van waar jullie gelijk in waren, subtiel versterkt waardoor er een verandering in je eigen gedachte, gevoel en handelen is gekomen? De energie van de ander heeft alleen maar barrières weggenomen en je geleidt tot dat tot dan toe onzichtbare en onbewuste deel van jou. Dit deel bezat je al en doordat de ander daar een deurtje voor openzette kun jij nu bij jou eigen kwaliteit. Je bent ervan gegroeid doordat je ervan hebt geleerd.
Als je de verschillen gaat bekijken zie je de delen van jezelf die jij ook bezit, maar waar jij stukjes nog niet van kent en dus nog van kan leren of waar je al voorbij bent gegaan in je leven. Deze onderlinge verschillen zou je ook kunnen scheiden in: Nog te leren en al geleerd.
Deze “al geleerd” verschillen kunnen grote struikelblokken zijn in het in stand houden van de relatievorm, er valt niets meer te leren van deze persoon en vaak zie je dan dat deze mensen uit je leven verdwijnen en wordt er gekozen voor ieder je eigen weg te gaan.
Wij vinden deze momenten van uit elkaar gaan vaak pijnlijk en verwarrend, maar wanneer je er met andere ogen naar kunt kijken is het makkelijker om hier vrede mee te hebben. Als je accepteert dat alles steeds in verandering is zie je nu ook dat het afscheid van de één, de ontmoeting met de ander weer mogelijk maakt. Ondertussen blijven we flexibel als de zeepbel en drijven we verder om onze energie te delen met de ander, op weg naar een andere zeepbel voor een leerzame ontmoeting. Net zolang tot onze eigen zeepbel uit elkaar spat en verder gaat als dezelfde bestanddelen maar dan in een andere vorm van energie.
Yvonne Blanker
Geen opmerkingen:
Een reactie posten